باژ اینجاست

كاخ بلند ادبیات ایران در این روستا پی افكنده شد



باژ نام روستایی است كه آن را زادگاه پیر خرد و فرزانگی ایران، فردوسی می‌دانند. رخدادنگاران می‌گویند  فردوسی در روستای باژ از توابع طابران توس چشم به جهان گشود.
فردوسی شاعری جهانی است. شاهنامه‌ی او تاكنون به بیش از 30 زبان برگردانده شده است. روزی از حسنین هیکل، پرسیدند شما مصریان با آن پیشینه ی درخشان فرهنگی چه شد که عرب زبان شدید؛ گفت ما عرب زبان شدیم برای اینکه فردوسی نداشتیم. 
برتلس خاورشنای روس می‌گوید شاهنامه فردوسی كتابی است كه هیچ ملتی همانند آن را برای خود ندارد.
زادگاه اینچنین شاعری در هركجای جهان بود برای رسیدن به آن بزرگراه می‌ساختند. هتل‌های چند ستاره می‌ساختند تا گردشگران را به آن بیاورند و...
افسوس كه ما زادگاه شاعری كه اینگونه هویت و سخن پارسی را پایید رها كرده‌ایم.  
روستای باژ زادگاه فردوسی است كه اینگونه فراموش شده است.
آیا فرهنگ و هویت ایرانی نیز به همین سرنوشت دچار می‌شود؟!
كاخ بلند ادبیات ایران در این خانه پی افكنده شد!
این در و دیوار خراب نشان از چه دارد؟!
نامش را با زغال بر دیواری نوشته‌ایم تا ... ؟! 
سی سال رنج برد و هرچه داشت در راه به پایان رساندن شاهنامه هزینه كرد!
هر آن‌كس كه دارد هش و رای و دین
پس از مرگ بر من كند آفرین
آیا به راستی ما اینچنین هستیم؟!

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 دی 1390    | توسط: puma m h    |    | نظرات()